Un da doi quartin

I pens che ti it fasse lucidé le scarpe. Ël fieul ch’at je lucida a fà për ti ‘n travaj da nen chërde. An efet, at je lucida pì bin che chionque àutr al mond. Arcompensandlo për sò travaj, considera che tipo ‘d mancia ch’it je dà. Andrinta ‘d ti it pense: “I-j don un-a o doe monede da 25 sentésim?” S’at ven-o an ment doe cifre, sern sempe cola pì àuta; diventa un da doi quartin. [...] Se ti it disèisse: “Beh, i-j darai na moneda da 25 sentésim”, costa riflession at influensrìa për la resta dla giornà. It ancaminrìe a sent-te un pòch an colpa, un pòch malsicur. E mincatant, longh la giornà, i’t vardrìe ‘l coram lusent dle scarpe e it dirìe: “I son pròpi ‘n pitòch. Na mìsera mancia da 25 sentésim për n’arzultà parèj!”
D’àutra part, [...] s’it je dèisse doi quartin, i’t sentrìe rich e pien ëd fiusa për tut ël di. It tribulerìe a chërde a la diferensa ch’a peul fé na mentalità da doi quartin.

Jim Rohn, 7 strategie per la ricchezza e la felicità, Gribaudi, Milano, 2009, p. 149.