quand che l'arlev a l'é pront...

Mè car amis pròpi an costi di, per mè cont i son an camin ch'i penso le mideme question...

Còs as peul fesse?

Miraco a sarìa già belfé riussì a spantié l'ideja'd comunità piemontèisa. Noi i soma per lo meno na comunità ( se i voroma nen dì pòpol perchè a l'é na paròla tròp gròssa). Conforma mia opinion da sì ancamin-a tut e dzora costa ideja a peulo partì dle ròbe neuve.

Còs it ses an camin ch'it pense?

Tòjo

A scriv Tòjo:

> > Còs as peul fesse?

Prima ròba: lë spostament dl'acent. Mi i ston stàit un pòch crìtich ant ij
di 'd Cherasch vers noiàutri midem ch'i l'avìo organisà la festa, përchè a
më smijava ch'a-i fussa nen basta 'd participassion. Ma saba 's sèira i
l'hai sentì Girardin, e domìnica - dòp a na neuit passà a rumié soe paròle -
i son rivà a Cherasch, i l'hai vist tanta gent, tanti amis, paròle, cant e
son. E i l'hai capì.

I l'hai capì che tut a part da andrinta 'd noi, che com ch'a dis Goethe
gnente a capita sensa compromission, sensa ch'it rive a la mira anté ch'it
peule pì nen torné andré. A l'é lì, pròpi ambelelì, ch'it capisse lòn che
Tavo a l'ha capì da na vita:

'L piemontèis a l'é mè pais.
Gnun d'àutri drapò d'andeje dapress
che coste paròle 'd rista tròp dura
bagnà tëssùa con la mia saliva
e che a quata a j'euj mè còrp patanù.
'L piemontèis a l'é mè pais.
Tuta la resta a l'é mach d'anviron.

Tuta la resta a l'é mach d'anviron. Concretament: ël proget a peul nen
esclude ij cit e ij giovo, al contrari a peul mach parte da lor. Donca: i
veuj pronté un lìber scrit an manera rigorosa ch'a-i parla ai cit, an
spiegandje:
- përchè amprende 'l piemontèis a l'é un vantage për lor;
- përchè amprende n'àutra lenga a l'é un piasì e un divertiment;
- përchè n'àutra lenga a l'é automaticament na coltura diferenta (e donca na
richëssa che gnun a podrà mai gavé-je a la përson-a ch'a l'ha);
- përchè chi ch'a perd soa lenga ancestral a perd ant l'istess temp la soa
identità, e a riva a na mira che a sa pì nen chi ch'a l'é;
- përchè a rapresenta 'l present a l'avnì, nen mach ël passà.

Un lìber ch'a parla ant l'istess temp ai grand, da presenté peui a le scòle
piemontèise an manera spantià a travers dij magìster qualificà, e ch'a serva
a dé na cossiensa neuva ai piemontèis dzora soa lenga e - për conseguensa -
dzora soa identità.

As capiss, però, che n'euvra parèj a va fàita an na manera sientìfica,
përchè a deuv ten-e cont dla psicolenghistica, dla glotodidatica e via fòrt;
e naturalment a deuv ëdcò ten-e cont dij benefissi për l'ent pùblich, përchè
as peul nen fesse con ij sòld privà. A l'é për sòn ch'a va pensà da bin. Ma
mi i son pront.

G.
http://gopiedmont.blogspot.com/

Brav Gian,
i mando un test ch'a l'era nassù pròpe da considerassion parije (la grafia sbalaja a l'han butala coj del sit)...
Dcò mi an piasria buté un pé 'n euvra andova la question dl'identità piem a ven afrontaja da na mira geopolitica.
Dògni mòdò, Cherasch l'ha smonime dcò a mi fiusa ant l'avnì.
An piòta
FV

Tojot ha scritto:
> Mè car amis pròpi an costi di, per mè cont i son an camin ch'i penso le mideme question...
>
> Còs as peul fesse?
Parlé ai cit, fé cors ant le scòle, e 'dcò i cors che a fa la Ca' djë Studi a son motobin amportant. Peui, i penso che na rivitalisassion straordinaria a sìa 'l gròss travaj che a l'han fàit 'nsima a la ragna.

A conto che 'l còrnich a sìa mòrt a metà dël Milesetsent, quand che a l'è mòrta l'ultima parlanta, ma a smìja che a sìa nen vera, che a-i fusso 'ncora d'autri che a lo parlavo.
Comsëssìa, a l'han falo resussité, ancheuj a lo parlo e a lo studio an tanti, come l'autra lenga seltica: 'l bretone.

Ai son diversi cors su la ragnà:

http://www.bbc.co.uk/cornwall/connected/stories/new_cornwall_language...

e dle radio che a trasmëtto an cornich:

radio a podcast:
http://www.dasunys.net/podcast.htm
(Qui c'è il sonoro e anche i testi. )

Nòstr piemontéis a l'è 'ncora nen malridòt perej, e mi i l'heu bon-e speranse. :-))