Me car e giovo Berto. La vita, chila, a decid chi a l'é pi giovo o vej che n'autr, e ti adess ch'it ses an camin a diventé pare, it ses doi vire e meza pi giovo che mi!Quandi che la mia prima fija a dovija nasse, mi j'era an mes a la foresta Tropical, tant për capì, a doi ore dal prim gelato o gelaté.Per na droleria ëd la vita, i l'hai prova ses meis ëd mia vita a parlè ItaGlian con chila, ma i-m sentiva come an fòl, ma l'avija a ncora nen capì la manera giusta ëd fé. Mia prima fija a l' é chërsuva an scotanda Franseis (d'Africa, col bel s-ciass), Dijolà (lenga squasi nassionala), quaiche mës-ce locale African-e, itaglian e Piemotèis. ma i l'avija ancora nen ciair come fé. Peui , a Versej 2000, i l'eu conssu bonanima 'd GianRens Clivio, che a l'ha confermame mia teoria ansima al piemontèis, e la necessità ed sëmnè per cheuje. Adess tute doi mie Masnà a leso Piemonteis come 'l Franseis, a parlo Itaglian, e a capisso e a ciarabatto 'dcò an Ingleis ( forsi mej che 'l Piemoteis). Mi i l'eu mach sempre parlà piemontèis con lor, sempre sempre, dzoratut con Bertin, ël second. Mi i l'eu mai possà tròp con ël Piemonteis, come che i son nen an camin che i poss con la campagna, na mia decision ëd vive an mes a le bes-ce a a ij bòsch, përché i son convint che a vanta vagné le bataje, a cit feu, për vagné le guère. Na ròba a l'é sicura: l'eu nen butà l piemontèis come bariera obligatoira antrames a mie masnà e mi, ma i l'eu sëmnà, pòch për vòlta, tante cite smens andrinta soa vita, tante cite smens ëd gramon piemontèis e piemontesista che a na bela mira ( i son franch sicur) a faran sò travaj. (E tante bele smens d'individualism, ëd lòta a l'Ëstat, a la burocrassia, ai virapapé, a ij fagnan e coj, rich e pòver, che a travajo nene e veulo mangé ansima le spale 'd j'autri, ma cost si al'é n'autr discors). E tante cite smens che aj faran capì, da grand, ch'a l'é mej sërchesse un ciabòt ansima na montagna (dòp ëd l'università) , che andé a Neuva York a fé l'Ingegné. A fa bastansa malfé che na crava a peussa virete la schin-a, tant pi malfé che n'òm o na fabrica o n'uffisi ansima al condomiglio. Ma se mi ( o noi) foma nen atension e volima për fòrsa fé an manera che nòstre masnà a divento la materia fisica ëd nostri seugn, alora a l'é fòrt possibil che a na bela mira 'dle masnà come le mie a vago a sté ( për vendeta) andrinta an condomiglio e a parlé mach Itaglian. (con tute le cà veuide che l'oma ansima le Langhe e al Roé, e con tute le tère da ciadlé, a zerb, con la domanda ëd tome dai ristorant dël 300% pi grossa che l'oferta, a saria andarmage). A cit feu. Mie doi masnà nà e chërsuve an Africa a l'han doi nom African. Costa si che a ven a nasse (i speroma) a Otober, a porterà un nòm Piemontèis, Togno o Giovanin , Lussia ò Maria. L'Africa a l'é staita mia cà, ël Piemont a l'é diventà mia Tèra. tute e doj a l'han un gran pòst andrinta al cheur . La mia vitòria, a saran le cite smens ëd gramon che a tacheran peui, bele che pi tard, e sensa pressa. Prest o tard, coste doj mansnà a saran obligà, për fòrsa a andé a n'Africa, a voghe sua cà, sò parent, sue marin-e e parin: la camola andrinta a sua vita a l'é sëmnà: ël gramon.... Soma sicur: ël Piemonteis a-s perderà nen. Nen adess, nen con nòstri fieuj e fije. Ste tranquij. Sëmné pare. -- Cornajass (stanch)